Wychowanie dla teraźniejszości musi rozwijać te cechy osobowości, które są decydujące dla utrwalenia pozycji Polski, a droga do tego utrwalenia prowadzi przez szybki wzrost gospodarczy, rozwój społeczny i kulturalny w kraju, ponieważ wkład we współżycie międzynarodowe jest funkcją osiągniętego poziomu ekonomicznego i kulturalnego wewnątrz kraju. Jednakże nie możemy zapominać o stałym zagrożeniu Polski, o stałej gotowości obronnej, zapominać o tej prawdzie, że naród polski zachował swój byt w ciągu ostatnich dwustu lat tylko dlatego, że każde kolejne pokolenie było gotowe do najwyższych ofiar, prawda ta obowiązuje jeszcze dziś. Nie możemy także powiedzieć, że nasza gospodarka jest już nowoczesna; dorastające obecnie pokolenie studentów nie pamięta prawie nic z pełnego patosu i wyrzeczeń okresu powojennej odbudowy i planu sześcioletniego. Wzór osobowości współczesnego Polaka i ideał wychowawczy, według którego wychowawcy mają kształtować osobowość wychowanków, musi zawierać elementy ważne dla wszystkich aktualnych zadań naszego narodu.
Szkolnictwo musi wychować człowieka, aby w przyszłości wyszedł na dobrego człowieka, ale w głównym stopniu musi to robić w teraźniejszości.